چرک نویس های هومن شریفی

باعث افتخار من است که این نوشته این روز ها با نام سیمین دانشور

پخش می شود ...فارغ از مفهوم اصیل این نوشته ،قلم این بزرگوار بسیار

قدرتمند تر از این ساده نویسی هاست ....
...


********************

من زنم ...

با دست هایی که دیگر دلخوش به النگو هایی نیست


که زرق و برقش شخصیتم باشد


من زنم .... و به همان اندازه از هوا سهم میبرم که ریه های تو


میدانی ؟ درد آور است من آزاد نباشم که تو به گناه نیفتی


قوس های بدنم به چشم هایت بیشتر از تفکرم می آیند


دردم می آید باید لباسم را با میزان ایمان شما تنظیم کنم


دردم می آید ژست روشنفکریت تنها برای دختران غریبه است


به خواهر و مادرت که میرسی قیصر می شوی


دردم می آید در تختخواب با تمام عقیده هایم موافقی


و صبح ها از / دنده دیگری از خواب پا میشوی


تمام حرف هایت عوض میشود


دردم می آید نمی فهمی


تفکر فروشی بدتر از تن فروشی است


حیف که ناموس برای تو وسط پا است نه تفکر


حیف که فاحشه ی مغزی بودن بی اهمیت تر از فاحشه تنی است


من محتاج درک شدن نیستم / دردم می آید خر فرض شوم


دردم می آید آنقدر خوب سر وجدانت کلاه میگذاری


و هر بار که آزادیم را محدود میکنی


میگویی من به تو اطمینان دارم اما اجتماع خراب است


نسل تو هم که اصلا مسول خرابی هایش نبود


میدانی ؟


دلم از مادر هایمان میگیرد


بدبخت هایی بودند که حتی میترسیدند باور کنند حقشان پایمال شده


خیانت نمیکردند .. نه برای اینکه از زندگی راضی بودند


نه ...خیانت هم شهامت میخواست ... نسل تو از مادر هایمان همه چیز را گرفت


جایش النگو داد ...


مادرم از خدا میترسد ... از لقمه ی حرام میترسد ... از همه چیز میترسد


تو هم که خوب میدانی ترساندن بهترین ابزار کنترل است


دردم می آید ... این را هم بخوانی میگویی اغراق است


ببینم فردا که دختر مردم زیر پاهای گشت ارشاد به جرم موی بازش کتک میخورد


باز هم همین را میگویی


ببینم آنجا هم اندازه ی درون خانه ، غیرت داری ؟؟


دردم می آید که به قول شما تمام زن های اطرافتان خرابند ...


و آنهایی هم که نیستند همه فامیل های خودتانند ....


مادرت اگر روزی جرات پیدا کرد ازش بپرس



از سکس با پدر راضی بود ؟؟؟


بیچاره سرخ می شود .... و جوابش را ...


باور کن به خودش هم نمی دهد ...........


دردم می آید


از این همه بی کسی دردم می آید





به اشتراک گذاشتنش آزاد است اگر فکر میکنید تلنگری خواهد زد ...همین

هی آتش می گیری و باز

نا امید نمی شوی

و از خاکسترت زن متولد می شود

زن قداست دارد

برای با او بودن باید مرد بود

نه نر!!!

نفس تازه کن بانو...

این پیام تبریک یکی از بهترین هام بود

روز همتون مبارک عزیزان دل :*

باز حجوم یک دنیا خاطره که مدام از سر و کول ذهنم بالا میرود

باز یاد هایی که دل می لرزاند

باز من

باز تو

باز اردی بهشت

امروز درست شد ۱۰۹۵ روز که مثل برق و باد گذشت

سخت بود

تلخ بود و شیرین هم

اما گذشت

چند روز دیگر ما کنار هم میمانیم را نمی دانم

ولی تا همیشه ی تاریخ توی قلب و ذهنم میمانی

مهربانم. عزیز دلم. سنگ صبورم. صبورم. ص ب و ر م...

گمانم هم نمی برد که این همه دل بسته ات شوم. وابسته ات شوم...

باز هم بگذار این ها بماند برای دل خودمان

باشد؟

۱۰۹۵ روزگی مان مبارک هم نفسم ...

سپاس برای خاطر یگانه بانوی مهربان قلبم با این قلم بی مثالش. نسیم مهربانم

سپاس به خاطر وجود پر ارزش جناب آقای پدر با این جملات بی اندازه پدرانه شان

سپاس به خاطر فریبای عزیز دلم که روزهای زیادی زندگی اش کرده ام خواهر راه دورم را

سپاس به خاطر مینای نازنینم. دوستی که چه شب ها بیدار نماندیم با هم. چه دعا ها. چه حرف ها و چقدر ابراز عشق ها که کردیم به هم و خندیدیم ریزکی و خدایی که محبتش را تمام کرد با آمدن پویان بی اندازه زیبای من

سپاس به خاطر یهدا. دوست عزیز تازه از راه رسیده ام و همه ی لطف بی دریغش به من و زندگی ام

سپاس به خاطر زهرای فیلسوف و شاعرم که همیشه هم درکم نمی رسد به جملاتش!!!

سپاس به خاطر ناتالی زیبا روی من. که چه خواهرانه دلم شور می زند برای روز هایش

سپاس به خاطر مسیحای یک دنیا رحمت و لطفم که چه همه خیر است وجودش

سپاس به خاطر من جان عزیز تر از جان با دخترکان آسمانی اش

سپاس به خاطر مرجان جان مهربون طوری با پسرک شیرینش و ویوا خاله مرجان جون :*

سپاس به خاطر مهکامه ی شیرین و همیشه در جنب و جوشم با کارن عزیزم که هنوز مرد نشده نگاهش دلم را می لرزاند

سپاس به خاطر آنی عزیزم. واقعا عزیز با پسرکش که من چه بی اندازه عاشقم اش

سپاس به خاطر این سه تفنگدار نازنینم که ماه می مانند هزار ماشاالله

سپاس به خاطر باران های زیبایم که چه حذی میبرم وقتی نگاهشان میکنم

سپاس به خاطر نوژای عسلم با مادر همیشه شیک پوشش که هر آنکه مرا میشناسد نوژا را هم می شناسد بس که نشان همه دادمش

سپاس به خاطر رها... وای از رها که چه شیرین لحظاتی را گذرانده ام با او و چه دنیا خوش حال از آمدن مانلی یقینا زیبایم

 سپاس به خاطر نفسم که چه مادرانه همه را دوست می دارد و چه دوستانه عاشق است برای همه

سپاس به خاطر پرنیا که پریزاده ایست و من سکون میکنم در برابر همه ی زیبایی اش با این همه چشم و گیسوان مشکی اش که چه عروسکی است این شیرین بانو

 و در آخر سپاس به خاطر شهرزاد سر تا پا محبتم که مرا وارد دنیایی کرد که زیاد فاصله گرفته بودم ازش... ختم هایی که تمامش آرزو بود برای براورده شدن آرزوی آن دیگری

خداوندا. لطف هایت بی اندازه اند در زندگی ام. من هنوز خواب رویاهایم هستم که نمی بینم

به وقوع تمام رویاهایم بیدارم کن که چه بزرگی بر این همه دعای کوچک

دوستت دارم مهربان ترینم

نازنین ترینم. شما را یادم نرفته است ها... که چه صبورانه خندیده ای هر چه من بلند خوانده ام و چه غمگین شده ای حتی. چه غذاهای سوخته ای را خورده ای و چای های جوشیده ای را نوشیده ای. خدایت عوض دهد مرد همیشه آرام من. تو را بیش از هر چیز در زندگانی ام دوست میدارم عزیز دل

پاک کردمش

                                                                      با مداد چشم!